İç Ses

Evet çok geziyorum,kıçımın üstüne oturamıyorum, her gün dışardayım ,hiç bişey yoksa kahve içmek için dışarı çıkıyorum amaç sokağa çıkmak… çünkü 4 duvar arasında kendimle kaldımmı düşünecek çok şey var…düşünmek istemediğimi söylemişmiydim??? karmaşıklığımın farkında olmak istemiyorum… hele hele karmaşıklığımı ve içsesimle olan kavgalarımı kendime itiraf etmek de istemiyorum… sokakta insanlar bastırıyor içsesimin sesini…dikkatimi dağıtıyor gezmek,tozmak…düşünecek vaktin olmuyor gülmeye çalışmaktan ki başarılıyımdır bu konuda…gülerimde güldürürümde çok sağlam…bak az öncede söyledim gülüp güldürebilirken neden düşünmeye vakit ayırayım ki kendimle kalıp…yanlız olmaktan falan korktuğumda yok benim… severim yanlızlığı sakın böyle düşünmeyin… severim ama benim benden çok konuşan bir iç sesim var hiiç susmaz… anahtarı takıp kapıyı açarım kapandığı anda, daha bi dur yaa bağcıklarımı çözeyim yok olmazzzz başlar dır dır dır iç sesim…merak ederim az önce birlikte olduğum arkadaşlarım şimdi ne yapıyor,oturup bütün günü baştan alır içsesim,pisliktirde yargılar da acımasızca,yüzüme yüzüme çarpar yanlış yapmışsam ;he bu arada yanlış yapma kapasitesi bayaa büyük bir insanım… off o günden alır taaa seneler öncesine götürür muhabbeti,hele birde o gün takılacağım bi laf etmişse biri… ben farketmem ama içsesim farkeder… bu, bu demek der… ya bi sus derim… susmazzzzz… beş saat konuşur ama bu da demek olabilir diye… birde hiç bişeyi unutmaz pişirir ısıtır her seferinde aynı yemek… atsan atılmaz satsan satılmaz iç ses işte…susturamam…kafamı yastığa koymak isterim ama koyamam o zaman daha çok çıkıyor sesi, sanırım zoruna gidiyor dinlemek istememem…bu yüzden gezerim… sokağın sesi bastırır içsesimi… ışıklar,muhabbet,gülüşmeler…saatler boyu susar iç sesim…bu yüzden göz kapaklarım ağırlaşmadan uyuyamam zorlamayın…daha ağır olana kadar gözkapaklarım iç sesimden…her gün birbirinin aynı gibidir sanki… gez,toz,iç,ses,uyu….